نقایص و مشکلات اطلاعات رفاهی ایرانیان (پایگاه رفاه)

بر اساس گزارش شماره 90. الزامات و ضرورت‌های کارآمدی نظام رفاه و تأمین اجتماعی (Link)

به منظور افزایش کارآمدی در حوزه تشخیص، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی بر اساس بند «م» ماده «۱۶» قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی (۱۳۸۳) اقدام به راه‌اندازی پایگاه اطلاعات رفاه ایرانیان نموده است. با تجمیع اطلاعات اقتصادی و اجتماعی مردم در این پایگاه، هر ایرانی دارای یک شناسنامه اقتصادی و اجتماعی مبتنی بر اطلاعات ثبتی و روزآمد موجود در سازمان‌ها و دستگاه‌های مختلف است. با استفاده از اطلاعات این پایگاه می‌توان به کارآمدترین شکل ممکن به شناسایی و استحقاق‌سنجی اقشار کم‌بضاعت و گسترش پوشش‌های حمایتی این اقشار به صورت هدفمند نائل شد.
با وجود دستاوردهای قابل قبول در نظام تشخیص فعلی مشکلاتی وجود دارد: برخی از سازمان‌ها از ارائه داده‌های درخواستی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خودداری می‌نمایند، برخی سازمان‌ها داده‌های خود را بر اساس فرمت مورد توافق با این وزارتخانه ارائه نکرده یا داده‌های درخواستی را به صورت منظم، به روزرسانی نمی‌کنند. نبود برخی زیرساخت‌های اساسی برای پایگاه اطلاعاتی نظیر: ثبت خانوار به صورت متفاوت در سازمان‌های مختلف، عدم تطبيق هر کد ملی با یک شماره موبایل رسمی و یک کدپستی واحد و عدم امکان رصد اعضای خانوار یک فرد با استفاده از کد ملی وی، از مشکلات مهم محسوب می‌شود. با وجود همه تلاش‌های مذکور همچنان در برخی حوزه‌ها تقسیم کار روشنی میان نهادهای حمایتی در زمینه تشخیص وجود ندارد. به طور کلی دو مرجع اصلی حمایت اجتماعی در کشور وجود دارد: کمیته امداد امام خمینی (ره) و سازمان بهزیستی کشور در فعالیت‌های حمایتی بین سازمان‌های متعددی هستیم. مصادیق این ناهماهنگی‌ها و همپوشانی‌ها در زمینه شناسایی، در جدول زیر قابل مشاهده است:



یکی دیگر از مهم‌ترین نقیصه‌ها فقدان سازوکار ارزیابی سیاست‌ها و برنامه‌های دستگاه‌هاف نهادها و سازمان‌هاست. در جدول زیر مهم‌ترین مصادیق نبود نظارت و ارزیابی در نظام رفاهی کشور از عدم هماهنگی بین دستگاه‌ها ارائه شده است: